Seacology

Seacology ist eine internationale Umweltschutzorganisation, die sich dem Schutz von Inseln und ihren besonderen Inselkulturen widmet.

Die Organisation geht davon aus, dass Inseln eine besonders reiche Flora und Fauna aufweisen, die gleichzeitig besonders bedroht sind, u. a. durch Einschleppung fremder Pflanzen- und Tierarten und durch den Meeresspiegelanstieg infolge der globalen Erwärmung.

Seacology wurde 1993 in den USA von Ken Murdock und dem Ethnobotaniker Paul Alan Cox gegründet. Die Hauptgeschäftsstelle befindet sich in Berkeley (Kalifornien). Seit 2007 existiert ein deutscher Zweig „Seacology Germany e.V.“ mit einem Büro in Berlin. Eine weitere nationale Organisation gibt es in Japan.

Der Verein arbeitet mit Repräsentanten vor Ort, die die laufenden Projekte betreuen. Dem Vorstand gehören Insel-Experten wie Cox und Murdock sowie Wirtschaftsmanager wie Michael Burbank, Gründer der Burbank Group, und Masayuki Kishimoto von Nu Skin International an. Begleitet wird die Arbeit von einem „Scientific Advisory Board“ aus Experten auf dem Gebiet der Insel-Biodiversität, darunter Thomas Elmqvist von der Universität Uppsala, Robert K. Jansen, Professor für Integrierte Biologie an der University of Texas und John McCosker, Professor für Meeresbiologie an der California Academy of Sciences.

Der Verein arbeitet direkt mit Inselbewohnern zusammen und strebt sogenannte Win-win-Lösungen an. Dabei soll die Umwelt geschützt werden und die Bewohner sollen im Gegenzug einen angemessenen Gegenwert erhalten, z. B. durch den Bau einer Schule, eines Kindergartens oder einer Solaranlage.

Paul Cox und der Bürgermeister von Falealupo (Samoa) Fuino Senio erhielten 1997 für ihr Engagement zum Schutz des Waldes von Falealupo den renommierten Goldman Environmental Prize.

Der Verein realisiert seit 1993 verschiedene Projekte auf Inseln in verschiedenen Gebieten der Welt, z. B. auf den Galapagos-Inseln, in Papua-Neuguinea, Fidschi und Indonesien.

Ostrówek (powiat grójecki)

Ostrówek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Warka.

Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w kluczu konarskim w województwie mazowieckim w drugiej połowie XVI wieku, przeszła na uposażenie kapituły gnieźnieńskiej w XVII wieku.

Wieś leżąca na północ od Warki i na południe od Warszawy. Jest położona przy ważnym szlaku komunikacyjnym wiodącym z Góry Kalwarii do Kozienic (DK79). Droga z Potyczy do Ostrówka jest fragmentem starego Traktu Królewskiego (Drogi Czerskiej) z Warszawy przez Czersk, Konary, Ostrówek, Przylot, Pilicę, po drugiej stronie do Magnuszewa, Kozienic, Puław do Lwowa.

Obecnie do wsi Ostrówek jest dołączona osada Pólko.Jest to stara osada, a ślady osadnictwa datowane są na okres epoki żelaza – ok. 700 p.n.e. do VI wieku naszej ery. Znaleziono z tego okresu w Pólku – 5 grobów (jamowe i ciałopalne) – z wyposażeniem- – II wiek. Jest też notowana w wczesnym średniowieczu – w tym okresie (X-XII wiek)Pólko to osada hutnicza, znaleziono tu dwa obiekty mieszkalne: – dom o konstrukcji zrębowej, drugi dom – ziemianka z obudową drewnianą i przylegającym piecem hutniczym.

Przywilej z roku 1240, wydany przez księcia Konrada I mazowieckiego potwierdził, że do uposażenia stołu arcybiskupów gnieźnieńskich należało kilka wsi leżących u ujścia Pilicy do Wisły, m.in. Pólko i Ostrówek, które przez ponad 500 lat były własnością biskupów gnieźnieńskich, początkowo jako ich dobra stołowe, a później stały się własnością kapituły katedry gnieźnieńskiej jako dobra chlebowe.

Pierwotny kościół św. Krzyża i św. Trójcy w Pólku fundowali i uposażyli arcybiskupi gnieźnieńscy przypuszczalnie w II poł. XIII w., a Ostrówek należał do tego kościoła.

Książę Ziemowit w roku 1359 potwierdził cały majątek stołu arcybiskupiego na Mazowszu, m.in. miejscowości leżące u ujścia Pilicy do Wisły – Ostrówek i Pólko. Wisła i wpadająca do niej Pilica utworzyły w tym okresie długi (w kierunku wschodnim) cypel z żyzną glebą. Ostrówek leżał nad Pilicą, a Pólko nad Wisłą. Pilica płynęła bliżej skarpy.

Prawdopodobnie w roku 1380 przeniesiona została przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Janusza Suchywilka, parafia z Pólka k. Ostrówka do Konar. Kościół w Pólku stał do 1769 r.

Wieś leżała w powiecie wareckim w Ziemi Czerskiej.

W roku 1511 do parafii Konary należą 4 wsie: Konary, Podgórzyce, Przylot, Ostrówek W tym też roku biskupi gnieźnieńscy zorganizowali folwark w Ostrówku, który przynależał do Przylotu, najprawdopodobniej są to ziemie dawnego Pólka. – Należą administracyjnie do klucza łęgonickiego.

W roku 1540 pojawia się nawa jednostka administracyjna klucz konarski – w skład którego wchodzi Ostrówek.

W roku 1648 – zanotowano, że „są też spichlerze (mieszczan z Warki) we wsi Ostrówek nad Wisłą w kluczu konarskim“.

W roku 1769 w Konarach kapituła gnieźnieńska wystawiła nowy drewniany kościół pw. św. Trójcy. Nastąpiła likwidacja kościoła w Pólku ze względu na częste i obfite wylewy Wisły i Pilicy.

W skład klucza konarskiego w latach 1778 – 1795 wchodził Ostrówek i pojawiła się znów wieś Pólko. Folwark Ostrówek został zlikwidowany w połowie XVIII wieku, gdyż Wisła w czasie powodzi oderwała grunty folwarczne.

1788 – zestawienie: Ostrówek – 28 gospodarstw, 2 rodziny komorników. We wsi spisano, 41 wołów, 56 krów, Powierzchnia lasów – 100 ha. Pojawia się ponownie Pólko, w którym są 4 gospodarstwa o pow, 12 ha, spisano 6 wołów, 10 krów. Chłopi wsi Pólko w ramach obowiązków spławiali drewno Wisłą do Warszawy.

W roku 1795 nastąpił III rozbiór Polski – Ostrówek znalazły się w zaborze pruskim a wieś została w 1796 roku przejęta na własność skarbu państwa pruskiego.

1827 – Spis mieszkańców. Ostrówek: 27 domów z 179 mieszkańców.

W 1833 r. w skład Dóbr Konary wchodziły m.in.: Ostrówek, w którym były 28 domów i powierzchnia uprawna pól – 497 morgi, Pólko, w którym było 3 gospodarstwa i 102 morgi ziemi uprawnej.

W 1869 Ostrówek liczył 28 domów, 229 mieszkańców i pow. po uwłaszczeniu 494 morgi, Pólko składało się z 3 gospodarstw, 23 mieszkańców i 102 mórg ziemi uprawnej. Obie wsie należały do parafii i gminy Konary

Z funduszu Rozwoju Rolnictwa wsi Konary, Podgórzyc, Ostrówka w 1965 r. mieszkańcy tych wsi założyli Kółko Rolnicze w Konarach.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa radomskiego.

Mark Anatoljewitsch Sacharow

Mark Anatoljewitsch Sacharow (russisch Марк Анатольевич Захаров; wiss. Transliteration Mark Anatol’evič Zaharov; * 13. Oktober 1933 in Moskau) ist ein russischer Film- und Theaterregisseur sowie Drehbuchautor. Zugleich ist Mark Sacharow Professor an der Russischen Akademie für Theaterkunst (GITIS). Er hat den Titel eines Volkskünstlers der UdSSR inne.

Mark Sacharows Vater war ein Soldat der Roten Armee im Russischen Bürgerkrieg, seine Mutter eine Schauspielerin. Sacharow wuchs in Moskau auf und wurde von seinen Eltern in seinen hartnäckigen Versuchen unterstützt, Schauspieler zu werden. Nach mehreren Versuchen wurde er aufgenommen und absolvierte die Schauspielschule des Staatlichen Theaterinstituts im Jahr 1955.

Sacharow stellte eine Truppe von Schauspielern zusammen, die mit ihm im Moskauer Lenkom-Theater arbeitete, darunter Jewgeni Leonow, Inna Tschurikowa, Leonid Bronewoi, Oleg Jankowski, Alexander Abdulow, Nikolai Karatschenzow, Alexander Sbrujew, Alexandra Sacharowa, Tatjana Krawtschenko, Alexander Lasarew und Dmitri Pewzow. Mit diesen und anderen Schauspielern drehte er zudem zahlreiche Spielfilme, die landesweite Berühmtheit erlangten.

Mark Sacharow leitet das Moskauer Lenkom-Theater seit 1973 und prägte in dieser Zeit die theatralische Landschaft Moskaus entscheidend mit.

Nach Mark Sacharow ist der von Ljudmila Tschernych 1974 entdeckte Kleinplanet (5359) Markzakharov benannt.

Filialkirche Fritzendorf

Die römisch-katholische Filialkirche Fritzendorf in der Gemeinde Hermagor ist dem heiligen Chrysanthus geweiht. Sie gehört zur Pfarre Egg. Eine Kirche in Fritzendorf/Limerče wurde 1784 erstmals urkundlich erwähnt.

Die heutige neugotische Kirche setzt sich aus einem dreiachsigen Langhaus, einem eingezogenen, einjochigen Chor mit Dreiachtelschluss und einem nördlichen Sakristeianbau zusammen. Der westliche Dachreiter wird von einem Pyramidenhelm bekrönt.

Im flachgedeckten Schiff steht eine Holzempore. Ein eingezogener, spitzbogiger Triumphbogen verbindet das Langhaus mit dem Chor. Eine abgefaste Spitzbogigentür führt durch die Chornordwand in die Sakristei.

Der neugotische Hauptaltar trägt die Figuren einer Muttergottes sowie die der Apostelfürsten Petrus und Paulus. Am Seitenaltar von 1700 steht ein Figürchen des heiligen Chrysanthus. Die Kanzel ist neugotisch. Die Holzstatuen der Heiligen Laurentius und Rochus schuf Franz Anton Detl im späten 18. Jahrhundert.

Koordinaten:

Donald Hings

Donald Lewes Hings, CM MBE (November 6, 1907 – February 25, 2004) was a Canadian inventor. In 1937 he created a portable radio signaling system for his employer CM&S, which he called a „packset“, but which later became known as the „Walkie-Talkie“.

While Hings was filing a U.S. patent for the packset in Spokane, Washington in 1939, Canada declared war on Germany. CM&S sent Hings to Ottawa to redevelop his new invention for military use, and he worked there from 1940 to 1945. During these years, he developed a number of models, including the successful C-58 Walkie-Talkie which eventually sold eighteen thousand units produced for infantry use, and for which he received the MBE in 1946 and the Order Of Canada in 2001.

Following the war, he moved to Burnaby, British Columbia, where he established an electronics R&D company, Electronic Labs of Canada. He continued researching and creating in the fields of communications and geophysics until his retirement. He held more than 55 patents in Canada and the United States, and was the inventor of the klystron magnetometer survey system. In 2006, Hings was inducted into the Telecommunications Hall of Fame.

Born in Leicester, England, he moved to Canada with his mother and father when he was three. He died on Capitol Hill, Burnaby British Columbia in 2004.

Ogród Józefa Mehoffera

Ogród Józefa Mehoffera znajduje się przy domu Józefa Mehoffera przy ulicy Krupniczej 26 w Krakowie i zajmuje powierzchnię 16 arów.

Ogród artysty stanowi enklawę zadbanej zieleni. Przy jego projektowaniu Mehoffer wykorzystał wcześniejsze doświadczenia, które zgromadził projektując ogród w Jankówce koło Wieliczki, w posiadłości, której był właścicielem od 1907 do 1917 r. Jak wyglądał ten ogród przy Krupniczej można dzisiaj oglądać na obrazie artysty pochodzącym z 1943 r. Korzystając między innymi z tego przekazu ikonograficznego, zdziczały i zdewastowany przez wiele lat ogród pieczołowicie odnowiono (projekt dr Zofia Malinowska, realizacja Jacek Ginda). Jego otwarcia dokonano 20 maja 2004 roku.

W znacznej mierze odtworzono układ ścieżek, kształt rabatek i gatunki roślin. Jak dawniej na wiosnę kwitną tutaj bzy, jaśminowce, drzewka owocowe, fiołki, konwalie majowe. Nieco później można oglądać piwonie, bratki, lilie królewskie, a do późnej jesieni różne gatunki róż. Nad całością ogrodu góruje potężny dąb szypułkowy – zabytek przyrody na posesji od południowej strony. Ogród jest dostępny dla gości Domu Józefa Mehoffera.

Juste-Frédéric Riffault

Juste (ou Just) Frédéric Riffault, né à Blois le , mort à Paris le , est un général, un financier et homme politique français.

Il entre à l’École polytechnique en 1832, à l’École des Mines en 1834, puis passe à l’École d’application de Metz. Il est lieutenant du génie à Montpellier en 1837. Il est capitaine à Philippeville en 1840.

En 1844, il fonde avec Eugène Riffault, censeur de la Banque de France, les Associations Mutuelles Le Conservateur (devenu Le Conservateur) pour développer la „tontine“, système d’association collective d’épargne, conçu par Lorenzo Tonti sous Louis XIV.

En 1848, il est aide de Camp du duc de Montpensier. Il est attaché au cabinet du sous-secrétaire d’état de la guerre en 1848 puis employé au Ministère des affaires étrangères en 1849.

Il est promu aide de camp du général Vaillant en 1850

Argentina Home MARCOS ROJO 16 Jerseys

Argentina Home MARCOS ROJO 16 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

Lieutenant-colonel, il est directeur des études à l’École polytechnique de 1856 à 1869. Nommé général de brigade en 1869, il commande l’École polytechnique de 1870 à 1873.

Candidat à l’Assemblée nationale en 1871, il échoue aux élections. Il est membre du comité des fortifications en 1873. Il est élu sénateur par le département de Loir-et-Cher de 1876 à 1879, siégeant à droite. Il est également conseiller général du canton d’Ouzouer-le-Marché et président du conseil général jusqu’en 1877.

Commandeur de la Légion d’honneur, il est retraité comme général de brigade.

Il meurt en 1885.

GIF Nike

GIF Nike is a Swedish football club located in Lomma in Skåne.

The club was formed in May 1919 and its first chairman was named Tage de la Motte. The current chairman is Lars Sätmark.

Since their foundation GIF Nike has participated mainly in the middle and lower divisions of the Swedish football league system. During two seasons, 1965 and 1966, Nike played in Division 2 which at that time was the second tier of Swedish football.The club’s attendance record was set for a derby match against IFK Malmo in June 1965 with 6,426 spectators at Lomma IP. Nike won the match 1–0.

In 2007 GIF Nike played in Division 2 after winning in Division 3 in 2006. GIF Nike is not just a football club as floorball is also prominent. In the summer of 2006 the badminton section was disbanded

kelme sport shirt

KELME Spring and Summer Outdoor Sports Quick-Drying O Neck T-shirt

BUY NOW

35.99
22.99

. GIF Nike’s colours were established as red after the team in the 1970s voted for this charm bracelets. The inspiration is said to have come from Liverpool.

The club currently (2014) plays in Division 2 Västra Götaland which is the fourth tier of Swedish football. They play their home matches at the Lomma IP.

In 2009 and 2010 GIF Nike finished in tenth position in Division 2 Södra Götaland and faced the relegation playoffs. On each occasion they were successful beating FC Trelleborg in 2009 and Höörs IS in 2010.

GIF Nike are affiliated to the Skånes Fotbollförbund.

* League restructuring in 2006 resulted in a new division being created at Tier 3 and subsequent divisions dropping a level.

In recent seasons GIF Nike have had the following average attendances:

* Attendances are provided in the Publikliga sections of the Svenska Fotbollförbundet website.

John Keegan (writer)

John Keegan (1809 or 1816–1849) was an Irish ballad-writer.

He was born in a small farmhouse on the banks of the Nore, Queen’s County, and was educated by wandering hedge-schoolmasters. When very young he began to write verses, but lived a peasant’s life. He suffered much in the Great Famine during 1845–6, and died in poor circumstances in 1849.

Many of Keegan’s ballads appeared in Dolman’s Magazine; some are contained in Edward Hayes’s Ballads of Ireland, and in the compilation The Harp of Erin. At the time of his death Keegan was preparing a collected edition of his poems, which never, however, appeared.

Keegan wrote a version of The Red Beggar (An Brocach Rua) of Abbeyleix, a story from the local folklore of Abbeyleix, a small town in rural County Laois. It tells of a destitute traveller who came into the area; he gained his name the Red Badger (Bocough Ruadh), from a large red woollen nightcap which he wore day and night.

 This article incorporates text from a publication now in the public domain: Lee, Sidney, ed. (1892). „Keegan, John“. Dictionary of National Biography. 30. London: Smith, Elder & Co. Brazil Away DAVID LUIZ 4 Jerseys

Brazil Away DAVID LUIZ 4 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

;“>